Deszcz, -15 stopni… lipiec.

Iglok, śpilok, kolcok… jeż… Od zawsze wiedziałem, że jeże tupią, ale nigdy nie miałem okazji zobaczyć jeża a tym bardziej dotknąć. Ciekawe doświadczenie.

Przechodził sobie przez środek małej, ale dość ruchliwej drogi.  Myśleliśmy że się spłoszy i ucieknie. Wcale nieprawda. 

Pozowanie do zdjęć chyba mu się podobało. Na koniec zwinął się w kłębek i uznał że jest niewidzialny. 😉 Wcale niełatwo było go podnieść i znieść z drogi do sadu obok 😉

Obiecałem, że będą dwa i że będą jeszcze wczoraj. Nie udało się. W ramach rekompensaty jest bonusik. 😉

jak zwykle… prosto z maszyny… 😉